خداوند در سوره اعراف آیه 34 می فرماید : « وَ لِکُل اُمَّة أجلٌ » ( برای هر قوم و جمعیتی، زمان و اجل معینی است )
خداوند می فرماید : من خودم به اینها قدرت دادم که شماها را امتحان کنم .
خدا با همین آمریکا دارد دنیا را امتحان می کند . خداوند با همین صدام حسین سالها مردم را امتحان کرد تا اجلش رسید .
وقتی سربازان آمریکایی صدام را گرفتند مثل اسب دندانهایش را می شمردند و به صدام گفتند: دیگه دورانت تمام شد . رئیس جمهور مصر را که داخل قفس آوردند .
همه این امتها اجلشون می رسد . یک روز انگلیسی ها بودند ، آنها رفتند آمریکائیها آمدند .
امام حسین (ع) تکیه گاهش را خدا قرار داد ، ابن زیاد به یزید تکیه کرد . بینید آن چه شد و این چه شد؟
الآن در اربعین حسینی بیست میلیون جوان اسیر حسین (ع) هستند .
خداوند در سوره آل عمران آیه 137 می فرماید : « پس در زمین گردش کنید و ببینید سرانجام تکذیب کنندگان چگونه بود ؟ »
خداوند می فرماید : بروید ببینید عاقبت هارون الرشید چه شد؟ عاقبت قوم عاد چه شد؟ عاقبت قوم ثمود چه شد؟ عاقبت معاویه و یزید چه شد؟ حالا ببینید عاقبت مرتضی علی (ع) چه شد ؟ عاقبت فاطمه زهرا (س) چه شد؟ عاقبت حسین بن علی (ع) چه شد ؟
تاریخ همین است ، مرتب تکرار می شود .
اینها سنت های حاکم بر تاریخ است . مرتب تکرار می شود ، فقط آدم هایش عوض می شوند .
یک روز، نَمرد بود و ابراهیم، یک روز فرعون و موسی، یک روز ابوسفیان و رسول خدا(ص)، یک روز معاویه و مرتضی علی(ع)، یک روز یزید و حسین بن علی(ع) . فقط اسم هاشون عوض شده .
اگر درست دقت کنید همه طاغوتیها می روند در زباله دان تاریخ ولی موحدین می مانند و هستند .
حضرت زینب(س) در مجلس یزید فرمود : « فکد کیدک و أسمع سعیک و ناصب جهدک فوالله لا تمحو ذکرنا»
(ای یزید: هر کید و مکر که داری بکن، هر کوشش که خواهی بنمای، هر جهد که داری به کار گیر، به خدا سوگند هرگز نتوانی نام و یاد ما را محو کنی )
حالا اگر کسی تکیه گاهش را آمریکا قرار بدهد مصداق آیه 41 سوره عنکبوت است که خداوند می فرماید :
« مثل کسانی که غیر از خدا اولیای خود برگزیدند، مَثَل عنکبوت است که خانه ای برای خود انتخاب کرده، در حالی که سست ترین خانه ها خانه عنکبوت است ، اگر می دانستند »
اگر ما پنجاه سال پیش می آمدیم و می گفتیم: یک روزی شوروی از بین می رود همه به بنده می خندیدند و می گفتند: شوروی از آمریکا قوی تر است . الآن هم اگر بگوییم یک روزی آمریکا از بین می رود به ما می خندند . ولی این سنت خداست و اُمت ها یک اجلی دارند ، اینها برای این است که ملتها امتحان بدهند که چه کسی را بعنوان «ولی» انتخاب می کنند .
« استاد مهدی توکلی »
