یٰا أَیُّهَا اَلنّٰاسُ أَنْتُمُ اَلْفُقَرٰاءُ إِلَى اَللّٰهِ وَ اَللّٰهُ هُوَ اَلْغَنِیُّ اَلْحَمِیدُ  . (فاطر/15)

 اى مردم، شما به خدا نیازمندید، و خداست که بى نیاز ستوده است. 

                        ----------------------

انسان بذاته فقر دارد پس باید یک کاری بکند . چون کمالی را که می طلبد باید اشباع کند ، حالا اگر این کمال را اشباع نکرد یأس بوجود می آید .

یأس یعنی چیزی را بطلبی و آنرا گیر نیاوری ، دوباره بطلبی گیر نیاوری و ... آنوقت یأست کامل می شود .

چیزی که امروزه خیلی «مُد» شده این است که عده ای برای اینکه خلاء درونی خود را پْر کنند مرتب جای خود را عوض می کنند ، یعنی میروند ترکیه می بینند اشباع نشدند ، می گویند اینبار می رویم آفریقا ، باز می بینند نشد ، می گویند می رویم فرانسه . بعد از سه چهار باری که در روی زمین دویدند و دیدند که نتوانستند خلاء درونی اشان را پُر کنند آنوقت آهسته آهسته یأس می آید .

اشکال در این است که در پیدا کردن اهداف جایمان را عوض می کنیم، در صورتی که باید جهت مان را عوض می کردیم.

خلاء ذاتی انسان فقط با عین ربط به حق پُر می شود .

فقط و فقط و فقط از طریق خدا، انسان می تواند یأس شخصیتی اش را از بین ببرد .