«أمر الهی» پناهگاه آدمی است، آدم در این پناهگاه از شرّ «من» در امان است .
أمر الهی، آدمی را از میل و اراده خود بیرون می برد، و در میل و اراده الهی قرار می دهد .
به یک معنا، أمر خدا همان «لا اله الا الله» است که خودخواهی را بر می دارد و خدا خواهی را می آورد .
خداوند در حدیثی قدسی می فرماید :
«کلمة لا اله الا الله حصنی، فمن دخل حصنی امن من عذابی»
توحید، همان دژ و پناهگاه الهی است، که آدمی را از آتش «من» رها می سازد .
آدمی باید حقیقتاً و در عمل ، وارد این پناهگاه شود.
کسی که ذکر لسانی بدون عمل دارد، مانند کسی است که زیر موشک باران دشمن ایستاده و پیوسته می گوید:
پناهگاه ، انسان را از موشک حفظ می کند .
آدمی، تنها هنگامی که خود را در اختیار خدا قرار می دهد و مطیع اوست ، وارد پناهگاه شده است .
«استاد محمود امامی»
سعید حسن زاده